Büyük Çankaya Oteli’nin Gelecekteki Telafisi

 

Bu proje, “arada” kalan bir yapının nasıl bir “toplumsal dönüşüm nesnesine” evrilebileceğini göstermek üzere, kamusal belleği harekete geçiren bir çağrıdır.

 

Konsept Açıklaması:

​

“Arada” teması, sadece fiziksel ya da zamansal bir geçişi değil, aynı zamanda kavramsal ve duygusal bir gerilim alanını da işaret eder. Bu çalışma, Türkiye’nin kent peyzajında karsımıza çıkan, inşası tamamlanmamış ve yıllar içinde kent yaşamının dışında bırakılmış yapıları bu “arada”lık hali üzerinden okumayı hedeflemektedir. Ankara’nın merkezinde, uzun süredir yarım bırakılmış olan Büyük Çankaya Oteli binası, bu bağlamda hem gerçek hem simgesel bir vaka olarak ele alınmaktadır.

 

Bu yapı, tamamlanmayan bir vaadin, gerçekleşmemiş bir ekonomik beklentinin, kamusal alana müdahale eden bir yapısal şiddetin fiziksel ifadesidir. Varlığıyla çevresine bir boşluk değil, doğrudan bir baskı ve tehdit uygulayan bu yapı, kent belleğinde ve sosyolojik kurguda “ne olduğunu” değil, “ne olamadığını” temsil eder. Bu nedenle proje, bu aradalığın yükünü taşıyan yapıyı mimari bir yeniden anlamlandırma girişimi olarak ele alır. Otel binasının dönüşümünü yalnızca bir mimari yeniden işlevlendirme olarak değil, geçmişte uyguladığı baskının telafisini amaçlayan bir toplumsal jest olarak önerir.

 

Çalışma, bu yarım kalmış yapının gelecekte nasıl bir “kamusal ütopya”ya dönüşebileceğini spekülatif bir öneri olarak sorgular. Üretilecek görsel, bu dönüşümün fizikselleştirilmiş hali olarak, yapının çeşitli eklemlenmiş mikro birimler, biyoteknik kapsüller, enerji toplama sistemleri, yeşil dokular ve katmanlı kamusal platformlarla yeniden işlevlendirilmesini dijital bir eskiz diliyle temsil eder. Yapı, geçmişin yükünü taşıyan kabuğunu çözerek; yeni eklemler, yasayan yüzeyler ve kamusal katmanlarla kendini yeniden dokur, böylece hem geçmişin izlerini dönüştürür hem de geleceğin olasılıklarını filizlendirir.